اولین اهدای عضو مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانی حکیم در سال ۱۴۰۵:
نوری که از سکوت مادرانه ساخته شد
در روزهایی که طبیعت دوباره زنده میشود و گلها سر به آسمان بلند میکنند، مادری مهربان، همسری فداکار و انسانی بزرگ، با روحی آرام و امیدی درخشان، دل به اهدای عضو زد.
خونریزی مغزی، سکوتی سرد برای خانوادهاش بود؛ اما در آن سکوت، تصمیمی بزرگ، برخاسته از وصیت مادرانه، رقم خورد:
«بگذارم جانم، جان دیگران را نجات دهد.»
و امروز، او همچون ققنوسی ایثار از خاک درد بال برست و به آسمان امید پرواز کرد.
این مادر مهربان نیشابوری، پس از انتقال به بیمارستان منتصریه مشهد، همچون نوروزی دوم بهار را برای خانوادههایی شکل داد که دیروز در آستانهٔ امید ناله میکشیدند؛ امروز با نامش دعا میکنند:
«خداوند، جانهایی را که او هدیه داد، بپذیر و در راه خیرش بساز.»
نامِ او نه تنها در بیمارستان ما، بلکه در قلب بیماران نیازمند، به یادگار ماند.
هموطنان عزیز میتوانند با مراجعه به سایت ehdacenter.ir، فرم ثبتنام را تکمیل کرده، کارت اهدای عضو را چاپ کرده و خانوادهشان را از این اقدام آگاه سازند.
اهدای عضو، نه پایان داستان، بلکه آغاز داستانی دیگر است:
برای قلبی که قلبی دیگر را به زندگی میدواند.
کلیهای که دو نفر را از زنجیر دیالیز آزاد میکند.
کبدی که جان پدر یا مادری را از لبهٔ فرورفتن برمیدارد.
قرنیههایی که نور را به دید نابینایان برمیگردانند.
پوستی که زخمهای بزرگ را با امیدِ زندهماندن میپوشاند.
با تشکر از همکاران بخش مراقبتهای ویژهٔ بزرگسالان،آقای موحد (سوپروایزر کشیک)، آقای دهسنگی (پرستار اعزام)، آقای فروغی (همکار فوریت) و خانم سعادتنیا (مسئول اهدای عضو، دانشگاه).
#اهدای_عضو
#مرکز_آموزشی_پژوهشی_و_درمانی_حکیم