مخاطبین گرامی،

لطفاً به این نکته توجه داشته باشید که توصیه های پزشکی، فردی و متناسب با شرایط خاص هر شخص است. پیش از شنیدن پاسخ های خانم دکتر حسینی، در نظر داشته باشید که اگر سوالی مشابه دارید، حتماً با ذکر سن، جنسیت و نوع مشکل خود، می توانید در برنامه از حکیم بپرس از ایشان سوال بفرمایید.

من یک خانمی 32 ساله هستم و چند ماهی که مشکلات گوارشی مثل نفخ و دل‌درد دارم. این مشکلات به طور مداوم ادامه دارد و تقریباً بر روی فعالیت‌های روزانه‌ام تأثیر گذاشته است. لطفاً من را راهنمایی کنید

سلام و وقت بخیر 60 ساله هستم و پزشک به من گفته که سنگ کیسه صفرا دارم. من در حال حاضر درد و ناراحتی شدیدی در ناحیه شکم ندارم. آیا نیاز به جراحی دارد یا می‌توان درمان دیگری انجام داد؟ لطفاً نظر خود را بگویید

سلام و وقت بخیر. سنگ کیسه صفرا معمولاً نیاز به عمل جراحی دارد و هیچ درمان طبی برای از بین بردن سنگ‌های کیسه صفرا وجود ندارد. برخی از همکاران در حوزه طب سنتی یا افرادی که در عطاری‌ها فعالیت می‌کنند، ممکن است پیشنهاداتی مبنی بر استفاده از داروها یا رژیم‌های خاص برای از بین بردن سنگ کیسه صفرا ارائه دهند. اما از نظر علمی، چنین درمان‌هایی تأیید نشده‌اند و در واقع هیچ درمان طبی برای سنگ کیسه صفرا وجود ندارد. تنها راه حل، عمل جراحی است.
عمل جراحی سنگ کیسه صفرا برخلاف سنگ‌های کلیه، به معنای برداشتن تنها سنگ‌ها نیست، بلکه باید کل کیسه صفرا خارج شود. این موضوع مهم است که حتی اگر در حال حاضر هیچ علامتی ندارید، باز هم بهتر است اقدام به جراحی کنید. اگر علامت‌دار شوید و درد شکمی ایجاد شود، ممکن است با التهاب کیسه صفرا (که در اصطلاح علمی به آن کله‌سیستیت می‌گویند) مواجه شوید. در چنین شرایطی، جراح ممکن است مجبور به انجام عمل اورژانسی شود. در فاز التهابی، به دلیل چسبندگی‌های زیاد، معمولاً امکان انجام جراحی به روش لاپاروسکوپی یا لیزری وجود ندارد و جراحی باز ضروری می‌شود که روشی سنگین‌تر برای بیمار است.
بنابراین، بهتر است در شرایطی که هنوز هیچ علائمی ندارید و وضعیت شما پایدار است، اقدام به جراحی کنید. یکی از عوارض عدم جراحی در حالت خاموش بیماری این است که ممکن است سنگ‌های کوچک به مجاری پایینی کیسه صفرا نفوذ کنند و باعث انسداد شوند. در این صورت، علاوه بر جراحی کیسه صفرا، ممکن است نیاز به انجام ERCP (روشی برای رفع انسداد مجاری صفراوی) نیز داشته باشید. این روش در نیشابور قابل انجام نیست و در مشهد نیز با نوبت‌های طولانی و در شرایط نامناسب انجام می‌شود.
پس بهتر است همین الان در شرایط پایدار اقدام به جراحی کنید تا از بروز شرایط اورژانسی و عوارض بعدی جلوگیری شود.

سلام 28 سالمه و اخیراً متوجه شدم که فتق دارم.و دکتر گفته باید عمل کنی و کمی درد و ناراحتی در ناحیه شکم دارم. آیا اگر جراحی رو به بعد تعطیلات بندازم برام مشکلی پیش میاد یا نیاز به جراحی فوری دارم؟ لطفاً راهنمایی کنید.

سلام و وقت بخیر. شما اشاره نکردید که فتق در کدام ناحیه است: آیا در جدار شکم است یا در ناحیه اینگوئینال (کشاله ران)؟ فتق به خودی‌خود یک وضعیت اورژانسی نیست و شما فرصت دارید تا برای عمل جراحی برنامه‌ریزی کنید. اما نکته مهم این است که با هر فشار ناگهانی به جدار شکم، ممکن است فتق بیرون بزند. در این حالت، محتویات شکمی (مانند روده) ممکن است داخل کیسه فتق گیر کند. در حالت عادی، معمولاً این محتویات خودبه‌خود به جای اصلی بازمی‌گردند، اما گاهی اوقات به دلیل باریک بودن گردن فتق، محتویات گیر کرده نمی‌توانند به حالت طبیعی برگردند. این وضعیت باعث می‌شود بافت گیر کرده دچار اختلال خون‌رسانی (احیاناً احتقان) شود و نیاز به عمل جراحی اورژانسی ایجاد کند.
در موارد اورژانسی، معمولاً امکان استفاده از توری یا مش (Mesh) برای ترمیم فتق وجود ندارد، زیرا احتمال آلودگی محیط و عفونت وجود دارد. در چنین شرایطی، جراح فقط ترمیم بافت نرم را انجام می‌دهد که استحکام کم‌تری دارد و احتمال عود فتق بیشتر است. بنابراین، مهم است که در اسرع وقت عمل جراحی انجام شود.
با توجه به نزدیک شدن به ایام عید، اگر تمایلی به انجام عمل جراحی در این مدت ندارید، توصیه من این است که از هرگونه فشار ناگهانی به شکم، بلند کردن اجسام سنگین و زور زدن به شدت پرهیز کنید. زیرا هر یک از این فعالیت‌ها ممکن است باعث بیرون زدن فتق و ایجاد وضعیت اورژانسی شود.

در مورد پدربزرگوارتان، بهتر بود مدارک پزشکی ایشان را ارسال می‌کردید تا بتوانم دقیق‌تر بررسی کنم که سرطان روده در کدام قسمت قرار دارد. اما به طور کلی، دو نکته بسیار مهم در طبقه‌بندی و درمان بیماران سرطانی، *مرحله (Stage) و گرید (Grade) بیماری است. این دو عامل تعیین می‌کنند که بیمار در وهله اول نیاز به جراحی، پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی دارد. بنابراین، ابتدا باید مشخص شود که کدام مرحله درمانی باید اول انجام شود و کدام مرحله در ادامه پیگیری گردد. این تصمیم‌گیری وابسته به نوع توده، محل آن و مرحله بیماری است که با مطالعه دقیق مدارک پزشکی بیمار مشخص می‌شود.

به طور کلی، پیشنهاد من برای بیمارانی که با سرطان مواجه هستند، مراجعه به بیمارستان امید مشهد است. این بیمارستان به عنوان مرکز تخصصی آنکولوژی و جراحی سرطان در شرق کشور، یکی از مجهزترین مراکز دولتی است و دارای بهترین اساتید در زمینه شیمی‌درمانی و جراحی سرطان می‌باشد. اگر امکان رفتن به مشهد را دارید، این مرکز گزینه بسیار مناسبی است. اما اگر شرایط شما به گونه‌ای است که امکان مراجعه به مشهد را ندارید، ابتدا باید به یکی از همکاران هماتولوژی یا آنکولوژی در نیشابور مراجعه کنید. از جمله متخصصان در نیشابور می‌توان به خانم دکتر شاه‌آبادی، آقای دکتر نوفرسی، خانم دکتر خیابانی و خانم دکتر سیدی* اشاره کرد. این متخصصان می‌توانند وضعیت بیماری را بررسی کرده و تعیین کنند که آیا بیمار نیاز به جراحی دارد یا خیر. اگر جراحی لازم باشد، بهتر است بیمار به مشهد مراجعه کند. اگرچه برخی همکاران در نیشابور نیز جراحی انجام می‌دهند، اما به بیماران سرطانی توصیه می‌کنم برای پیگیری دقیق و منظم، حتماً به مراکز فوق‌تخصصی مانند بیمارستان امید مشهد مراجعه کنند.
بیمارستان امید مشهد یک مرکز دولتی است و هزینه‌های آن تفاوتی با هزینه‌های مراکز درمانی در نیشابور ندارد. تنها مسئله، رفت‌وآمد به مشهد است که با توجه به نزدیکی نیشابور به مشهد (حدود یک ساعت و نیم راه) و بهبود شرایط آب‌وهوایی در فصل بهار، این موضوع چندان مشکل‌ساز نخواهد بود. در این مرکز، ابتدا بیمار توسط یک متخصص آنکولوژی ویزیت می‌شود و مدارک پزشکی بررسی می‌شود. سپس تصمیم گرفته می‌شود که آیا بیمار باید ابتدا جراحی شود یا شیمی‌درمانی و پرتودرمانی انجام دهد. پس از آن، پرونده بیمار تشکیل شده و مراحل درمانی در همان مرکز پیگیری می‌شود.
آدرس دقیق بیمارستان امید مشهد: خیابان کوهسنگی، چهارراه الندشت. همچنین می‌توانید از طریق سایت بیمارستان به صورت اینترنتی از اساتید این مرکز نوبت بگیرید.

علائمی که اشاره کردید، معمولاً ناشی از گاستریت (التهاب معده) و التهاب دستگاه گوارش، به ویژه در قسمت ابتدایی آن شامل معده و دوازدهه (دئودنوم) است. در مراحل اولیه، این التهاب معمولاً سطحی است، اما اگر به موقع درمان نشود، می‌تواند منجر به ایجاد زخم‌های گوارشی شود. از جمله عوامل اصلی ایجاد‌کننده این التهاب، می‌توان به ویروس‌ها، استرس، رژیم غذایی نامناسب، مصرف فست‌فودها، نوشابه‌ها و دوغ‌های گازدار، غذای مانده، غذاهای سرخ‌شده و موارد مشابه اشاره کرد. این عوامل می‌توانند علائم شما را تشدید کنند و قطعاً متوجه خواهید شد که پس از مصرف آن‌ها، وضعیت گوارشی شما به شدت مختل می‌شود. همچنین، مصرف زیاد مواد کافئین‌دار مانند قهوه، نسکافه و چای نیز می‌تواند این علائم را ایجاد کند.
در چنین شرایطی، شما نیاز دارید تا با یک متخصص گوارش مشورت کنید. در نیشابور، خانم دکتر دارودی و آقای دکتر حسینی معتز از جمله متخصصان مجربی هستند که می‌توانید به آن‌ها مراجعه کنید. روال کار معمولاً به این صورت است که اگر سن شما پایین باشد و سابقه خانوادگی از نظر بدخیمی‌های گوارشی وجود نداشته باشد، در مرحله اول یک یا دو دوره درمان طبی برای شما تجویز می‌شود. اگر به درمان پاسخ مثبت داده شود، همان روند درمانی برای چند ماه ادامه می‌یابد و سپس قطع می‌شود. اما در مواردی که بیمار به درمان طبی پاسخ نمی‌دهد، دو حالت پیش می‌آید: یا داروها تغییر داده می‌شوند تا ببینند آیا علائم بیمار بهبود می‌یابد یا خیر، و یا تصمیم به انجام کلونوسکوپی و آندوسکوپی گرفته می‌شود. این تصمیم‌گیری بر اساس شرایط بیمار و نظر پزشک متخصص انجام می‌شود.
پیشنهاد می‌کنم تحت نظر یک فوق تخصص گوارش، مراحل درمان خود را پیگیری کنید تا بهترین نتیجه حاصل شود.

علائمی که اشاره می‌کنید، مربوط به مشکلات گوارشی است که اصطلاح علمی آن *دیسپپسی (سوءهاضمه) است. این علائم می‌توانند علل مختلفی داشته باشند، از جمله:
- مصرف زیاد کافئین (قهوه، چای، نسکافه).
- استفاده از فست‌فودها، سوسیس، کالباس، نوشابه و دوغ‌های گازدار.
- استرس زیاد.
- خواب نامنظم.
- رژیم‌های غذایی نادرست مانند گرسنگی‌های طولانی.
- و عوامل بسیار دیگر.

این علائم ناشی از التهابی است که در دستگاه گوارش ایجاد می‌شود. بسته به اینکه این علائم چقدر پس از مصرف غذا بروز می‌کنند، مناطق مختلفی از دستگاه گوارش ممکن است درگیر باشند. علائم شما می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
- تهوع و استفراغ.
- سوزش سر دل یا احساس داغی شدید در پشت جناق سینه.
- احساس گیر کردن لقمه در گلو.
- بازگشت محتویات اسیدی معده به حلق.
- نفخ، دل‌دردهای کرامپی، اسهال یا تغییر در اجابت مزاج.

نکته مهم این است که حتماً باید به یک متخصص گوارش مراجعه کنید تا علت اصلی این علائم بررسی شود. دو پروتکل کلی برای تشخیص و درمان وجود دارد:
1. اگر سابقه خانوادگی سرطان گوارشی (به ویژه در بستگان درجه یک) دارید، با توجه به سن شما، ممکن است نیاز به انجام آندوسکوپی و کولونوسکوپی باشد.
2. اگر سابقه خانوادگی شما کاملاً پاک (بدون سابقه سرطان) است، معمولاً ابتدا یک یا دو دوره درمان تجربی (بر اساس علائم) برای شما تجویز می‌شود. اگر پس از این دوره‌ها بهبودی حاصل نشد، آن‌گاه آندوسکوپی و کولونوسکوپی برای بررسی دقیق‌تر انجام می‌شود.

تمام این مراحل باید تحت نظر یک فوق تخصص گوارش انجام شود. بنابراین، توصیه می‌کنم حتماً به یک متخصص گوارش مراجعه کنید تا با بررسی دقیق‌تر، راهنمایی‌های لازم را به شما ارائه دهند.

سلام و وقت بخیر. در مورد سنگ‌های کیسه صفرا، برخلاف سنگ‌های کلیوی، هیچ راه درمانی به جز جراحی وجود ندارد. سایر روش‌ها صرفاً درمان‌های نگهدارنده هستند که هیچ اثر اثبات‌شده‌ای ندارند. یک نکته مهم دیگر این است که برخلاف سنگ‌های کلیوی، در مورد سنگ‌های کیسه صفرا، باید کل کیسه صفرا برداشته شود و امکان حذف تنها سنگ‌ها وجود ندارد.
تغییر رژیم غذایی تنها کاری که می‌کند این است که با استفاده از رژیم‌های کم‌چرب و پرهیز از فست‌فودها، احتمال التهاب کیسه صفرا (به دلیل گیر افتادن سنگ‌ها در گردن کیسه صفرا) کاهش می‌یابد. اما این تغییرات هیچ تأثیری در از بین بردن سنگ‌ها یا حل مشکل ایجاد‌شده ندارند.
نکته مهم این است که اگر فرد بی‌علامت باشد (یعنی درد یا التهاب را تجربه نکرده باشد)، بهترین زمان برای اقدام به جراحی است. در این حالت، چون التهاب و چسبندگی وجود ندارد، عمل جراحی به راحتی و با روش لاپاراسکوپی (یا همان روش لیزری که در بین مردم رایج است) انجام می‌شود. این روش کم‌عارضه‌تر از جراحی باز است و مدت زمان بستری در بیمارستان نیز بسیار کوتاه‌تر خواهد بود.
به طور کلی، سنگ کیسه صفرا درمان دارویی ندارد و تنها راه حل، جراحی است.

زخم معده یا زخم پپتیک موضوعی است که حتماً باید با آندوسکوپی بررسی شود و پس از آن، به طور منظم و تحت نظر یک فوق تخصص گوارش، درمان کامل و قطعی انجام گیرد. زخم‌های مقاوم به درمان معمولاً عللی دارند که از جمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: - وجود میکروب *هلیکوباکتر پیلوری (مثبت بودن تست این میکروب).
- استرس بیش از حد.
- خواب‌های نامنظم.
- رژیم غذایی نامنظم.
- مصرف سیگار، قلیان و مشروبات الکلی.
- رژیم غذایی ناسالم شامل فست‌فودها، سس‌ها و نوشابه‌های گازدار.

در مورد درمان فردی که زخم پپتیک اثبات شده دارد، مراحل زیر باید دنبال شود:
1. مراجعه به متخصص گوارش: اولین قدم مراجعه به یک متخصص گوارش برای تشخیص دقیق و شروع درمان است.
2. درمان مناسب و مراجعات دوره‌ای: درمان باید تحت نظر متخصص گوارش انجام شود و بیمار به طور منظم برای پیگیری مراجعه کند.
3. رعایت کامل رژیم غذایی*: رژیم غذایی مناسب برای جلوگیری از عود زخم ضروری است.
فردی که یک بار دچار زخم معده شده، بسیار مستعد است که چندین بار دیگر نیز به این مشکل مبتلا شود. بنابراین، برای جلوگیری از عود زخم، باید هم در مصرف داروها دقت کند (تحت نظر متخصص) و هم رژیم غذایی خود را به طور کامل رعایت نماید. اگر بیماری به حالت مزمن تبدیل شود، ممکن است عوارض جدی مانند پارگی معده یا حتی تبدیل زخم به بدخیمی‌های دستگاه گوارش رخ دهد. این عوارض در نهایت ممکن است منجر به نیاز به عمل جراحی برای بیمار شود.

وقت بخیر. فتق موضوعی است که اولاً باید مشخص شود در کدام ناحیه قرار دارد: آیا فتق جدار شکم است یا فتق اینگوئینال (کشاله ران)؟ این موضوع را شما اشاره نکرده‌اید. اما به طور کلی، فتق به خودی‌خود تأثیر مستقیمی بر بارداری ندارد. آنچه مهم است، این است که اگر فتق شما اثبات شده باشد، به احتمال زیاد امکان انجام زایمان طبیعی را نخواهید داشت. دلیل این است که زور زدن‌های حین زایمان ممکن است باعث شود قسمتی از دستگاه گوارش شما داخل کیسه فتق گیر کند و وضعیت اورژانسی ایجاد شود.
نکته دیگر این است که باید به شدت از هرگونه اقدامی که منجر به زور زدن یا افزایش فشار بر عضلات شکم می‌شود، پرهیز کنید. اگر این کار را نکنید، ممکن است باعث گیر افتادن احشای شکمی داخل کیسه فتق شوید و این مسئله منجر به عمل جراحی اورژانسی در دوران بارداری شود. این وضعیت می‌تواند عوارض جدی به همراه داشته باشد، از جمله سقط جنین در ماه‌های اول بارداری یا زایمان زودرس در ماه‌های بعدی.
بنابراین، مهم‌ترین کاری که باید در حال حاضر انجام دهید، این است که از هرگونه فعالیتی که باعث افزایش فشار داخل شکم می‌شود، به شدت پرهیز کنید. این فعالیت‌ها شامل موارد زیر است: - بالا رفتن از پله‌های طولانی و پشت‌سر‌هم. - بلند کردن اجسام سنگین. - یبوست (که باعث زور زدن هنگام دفع مدفوع می‌شود).
رعایت این نکات به شما کمک می‌کند تا از بروز عوارض جدی جلوگیری کنید.

کیست و لیپوم دو اصطلاح کاملاً متفاوت هستند. نکته مهم این است که ضایعات شما در حال بزرگ شدن نباشند، تغییر رنگ ندهند، دردناک نباشند و علائم التهابی مانند قرمزی یا عفونت نداشته باشند. اگر این ویژگی‌ها را ندارند، ممکن است نیازی به اقدام خاصی نباشد. اما اگر هر یک از این ویژگی‌ها وجود داشته باشد، بهتر است ضایعه برداشته شده و برای بررسی پاتولوژی ارسال شود.
*مزایای برداشتن ضایعه:
۱. حذف ضایعه و از بین بردن نگرانی‌های مرتبط با آن.
۲. ارسال نمونه به پاتولوژی برای اطمینان از خوش‌خیم بودن ضایعه (به عنوان مثال، تأیید لیپوم).

معایب برداشتن ضایعه:* ۱. ایجاد اسکار (جای زخم) در محل عمل جراحی که به صورت یک خط باقی می‌ماند. ۲. ظاهر اسکار بستگی به نوع پوست شما دارد؛ ممکن است برای برخی کمرنگ و برای برخی دیگر پررنگ‌تر باشد.
در مورد توده‌ها و کیست‌های زیر پوستی، در موارد زیر اقدام به جراحی توصیه می‌شود: ۱. افزایش سایز ضایعه. ۲. تغییر رنگ ضایعه. ۳. وجود علائم عفونی یا التهابی مانند قرمزی، ترشح یا درد. ۴. دردناک شدن ضایعه.
توده‌ها و کیست‌های خوش‌خیم زیر پوستی در حالت عادی نباید این علائم را داشته باشند. اگر هر یک از این علائم مشاهده شود، بهتر است هرچه سریع‌تر ضایعه برداشته شود. در غیر این صورت، می‌توان آن را تحت نظر گرفت (آبزرو کرد).
همچنین، در مورد کیست‌ها و لیپوم‌هایی که در نواحی تحت فشار مانند پشت گردن، کمر یا پشت قرار دارند، توصیه می‌شود که حذف شوند. این ضایعات به دلیل فشار مداوم در طولانی‌مدت ممکن است چسبندگی پیدا کنند یا بزرگ‌تر شوند. بنابراین، بهتر است قبل از رسیدن به این مرحله، برداشته شوند.

و وقت بخیر در مورد عمل‌های مرتبط با لوزه باید از همکاران ent یعنی گوش و حلق و بینی سوال بفرمایید این عمل‌ها در حوزه همکاران گوش و حلق و بینی هست که خانم دکتر آگاهی در از حکیم بپرس خدمت شما هستم

سلام و وقت بخیر. بهتر است سوال خود را با جزئیات بیشتری مطرح کنید. اینکه چه نوع عمل جراحی انجام داده‌اید، بسیار مهم است. علائمی که اشاره می‌کنید، می‌تواند ناشی از یک التهاب ساده معده یا حتی انسداد باشد. همچنین، نوع عمل جراحی که انجام داده‌اید نیز بسیار اهمیت دارد، زیرا خود عمل جراحی ممکن است در طولانی‌مدت باعث ایجاد چنین عوارضی شود. لطفاً سوال خود را دقیق‌تر مطرح کنید تا بتوانم پاسخ مناسب‌تری ارائه دهم.
در هر حال، اگر عمل جراحی شما مربوط به ناحیه شکم بوده است، توصیه می‌کنم حتماً توسط یک جراح عمومی معاینه شوید تا علائم شما به طور دقیق بررسی شود. اگر علائم انسدادی وجود داشته باشد، معمولاً بیمار به راحتی نمی‌تواند درباره علائم خود صحبت کند و وضعیت اورژانسی ایجاد می‌شود. با توجه به سوالی که پرسیدید، به نظر می‌رسد علائم شما بیشتر مربوط به التهاب معده (گاستریت) یا زخم پپتیک باشد. در این صورت، نیاز است که درمان‌های طبی توسط متخصص گوارش برای شما انجام شود.
در مورد روزه گرفتن، با توجه به توضیحاتی که ارائه دادید، به نظر می‌رسد ممکن است برای شما مشکل‌ساز باشد. اما برای تصمیم‌گیری دقیق‌تر، حتماً باید توسط یک جراح یا متخصص گوارش معاینه شوید تا بتوانید بهترین تصمیم را بگیرید.

سلام و وقت بخیر. سنگ کیسه صفرا معمولاً نیاز به عمل جراحی دارد و هیچ درمان طبی برای از بین بردن سنگ‌های کیسه صفرا وجود ندارد. برخی از همکاران در حوزه طب سنتی یا افرادی که در عطاری‌ها فعالیت می‌کنند، ممکن است پیشنهاداتی مبنی بر استفاده از داروها یا رژیم‌های خاص برای از بین بردن سنگ کیسه صفرا ارائه دهند. اما از نظر علمی، چنین درمان‌هایی تأیید نشده‌اند و در واقع هیچ درمان طبی برای سنگ کیسه صفرا وجود ندارد. تنها راه حل، عمل جراحی است.
عمل جراحی سنگ کیسه صفرا برخلاف سنگ‌های کلیه، به معنای برداشتن تنها سنگ‌ها نیست، بلکه باید کل کیسه صفرا خارج شود. این موضوع مهم است که حتی اگر در حال حاضر هیچ علامتی ندارید، باز هم بهتر است اقدام به جراحی کنید. اگر علامت‌دار شوید و درد شکمی ایجاد شود، ممکن است با التهاب کیسه صفرا (که در اصطلاح علمی به آن کله‌سیستیت می‌گویند) مواجه شوید. در چنین شرایطی، جراح ممکن است مجبور به انجام عمل اورژانسی شود. در فاز التهابی، به دلیل چسبندگی‌های زیاد، معمولاً امکان انجام جراحی به روش لاپاروسکوپی یا لیزری وجود ندارد و جراحی باز ضروری می‌شود که روشی سنگین‌تر برای بیمار است.
بنابراین، بهتر است در شرایطی که هنوز هیچ علائمی ندارید و وضعیت شما پایدار است، اقدام به جراحی کنید. یکی از عوارض عدم جراحی در حالت خاموش بیماری این است که ممکن است سنگ‌های کوچک به مجاری پایینی کیسه صفرا نفوذ کنند و باعث انسداد شوند. در این صورت، علاوه بر جراحی کیسه صفرا، ممکن است نیاز به انجام ERCP (روشی برای رفع انسداد مجاری صفراوی) نیز داشته باشید. این روش در نیشابور قابل انجام نیست و در مشهد نیز با نوبت‌های طولانی و در شرایط نامناسب انجام می‌شود.
پس بهتر است همین الان در شرایط پایدار اقدام به جراحی کنید تا از بروز شرایط اورژانسی و عوارض بعدی جلوگیری شود.