مخاطبین گرامی،

لطفاً به این نکته توجه داشته باشید که توصیه های پزشکی، فردی و متناسب با شرایط خاص هر شخص است. پیش از شنیدن پاسخ های جناب آقای دکتر پورعلی، در نظر داشته باشید که اگر سوالی مشابه دارید، حتماً با ذکر سن، جنسیت و نوع مشکل خود، می توانید در برنامه از حکیم بپرس از ایشان سوال بفرمایید.

آیا ضروری است که پلاتین‌ها بعد از مدتی از بدن خارج شوند یا می‌توان آنها را به طور دائمی در محل باقی گذاشت؟

با تشکر از شما.

پلاتین اصطلاحی است که به وسایل قرار داده شده در بدن بیماران در حین عمل‌های ارتوپدی اشاره دارد. معمولاً این وسایل از جنس استیل یا تیتانیوم ساخته می‌شوند.

در خصوص خارج‌سازی پلاتین، معمولاً توصیه می‌شود که در کودکان و افرادی که در سن رشد هستند (تا سن ۱۸ تا ۲۰ سالگی)، این وسایل پس از اتمام دوره درمانی برداشته شوند. اما در بزرگسالان، الزام به خارج‌سازی این وسایل وجود ندارد، مگر اینکه ایجاد عفونت، درد، ناراحتی یا مشکلات ظاهری برای بیمار کند و باعث بروز واکنش در بدن شود.

پدر من ۷۵ ساله است و سابقه دیابت و فشار خون دارد. او بعد از عمل قلب باز، کمتر حرکت می‌کند و بیشتر در حالت نشسته به سر می‌برد. اخیراً از درد در ناحیه کمر و پاها شکایت دارد.

می‌توانید لطفاً راهنمایی کنید که برای کاهش این دردها و بهبود وضعیت او چه اقداماتی می‌توان انجام داد؟

با تشکر از شما.

این نوع دردها که پس از جراحی‌های سنگین، به‌ویژه در افراد مسن و به‌دنبال بی‌حرکتی ایجاد می‌شود، معمولاً به دلیل ضعف عضلات است. افزایش سن موجب مستعد شدن برای ضعف عضلانی پس از بی‌حرکتی می‌شود. به همین دلیل، هنگامی که عضلات ضعیف می‌شوند، فشار بر مفاصل و استخوان‌ها، به‌خصوص در نواحی کمر، گردن و اندام‌های تحتانی مانند زانوها، بیشتر می‌شود. اکنون باید بر تقویت عضلات تمرکز کرد، مشروط بر این که در معاینه ایشان مشکل جدی خاصی تشخیص داده نشود. تقویت عضلات می‌تواند با انجام یک سری تمرین‌های سبک خانگی و استفاده از مکمل‌های مجاز و دارویی انجام شود.

من خانمی ۳۳ ساله هستم که به شدت درد در کف پاهایم احساس می‌کنم. به پزشک مراجعه کرده‌ام و ایشان تشخیص میخچه داده‌اند. می‌خواستم بپرسم برای درمان و مراقبت از این مشکل، چه اقداماتی انجام دهم و چه درمان‌هایی مناسب خواهد بود؟

دردهای کف پا، به ویژه در افراد جوان، تشخیص‌های متعددی دارند و صرفاً با توضیح دادن شرح حال نمی‌توان تشخیص دقیقی ارائه داد. اما اگر همکار من معاینه کرده و تشخیص خار پاشنه را گذاشته باشند، در ادامه توضیحاتی در مورد درمان این بیماری ارائه می‌دهم.

خار پاشنه به حالتی اشاره دارد که در آن یک غلاف یا طناب در کف پا به دنبال فعالیت‌ها و بیماری‌های مختلف دچار التهابی و تورم می‌شود و این شرایط به نام خار پاشنه شناخته می‌شود.

در ابتدا، درمان غیر دارویی برای خار پاشنه مورد توصیه قرار می‌گیرد. این درمان شامل رعایت مواردی مانند عدم راه رفتن پابرهنه، استفاده از دمپایی در منزل به طور مداوم از زمانی که بیمار بیدار می‌شود تا لحظه خواب، و انجام ماساژ شبانه قبل از خواب است. همچنین، بیماران باید از کفی مناسب در کفش‌های خود استفاده کنند و پیاده‌روی طولانی مدت نداشته باشند. این‌ها راه‌های غیر دارویی در درمان خار پاشنه هستند.

در مواردی که شدت درد بیشتر شده و درمان‌های غیر دارویی مؤثر نباشند، تزریق استروئید به داخل پاشنه می‌تواند به کاهش التهاب کمک کند. همراه با رعایت توصیه‌های لازم، برخی داروهای دیگر نیز ممکن است در این راستا مفید باشند؛ در برخی موارد، بیمار می‌تواند به طور کامل درمان شود.

اگر بیمار به درمان‌های غیرجراحی و دارویی پاسخ ندهد، راه آخر درمان خار پاشنه جراحی است که تنها درصد کمی از بیماران به آن نیاز دارند.

با سلام و احترام،

بنده پسری ۱۰ ساله دارم که پس از هر فعالیت ورزشی، دچار درد در ناحیه غوزک پا، ساق پا، زانو و مچ می‌شود. این درد به حدی است که باعث لنگیدن او می‌گردد. رشته ورزشی او فوتبال است و متأسفانه اخیراً این مشکل بیشتر شده است. حتی در مواردی که فعالیت ورزشی نیز نداشته باشد، گاهی اوقات این دردها رخ می‌دهد.

می‌توانید لطفاً راهنمایی‌هایی در این مورد ارائه دهید؟

همان‌طور که اشاره کردید، دلایل مختلفی می‌توانند در ایجاد این شرایط نقش داشته باشند. این دلایل شامل بیماری‌های زمینه‌ای، داروهای مصرفی، کمبود مواد معدنی و کم‌خونی هستند. اگر هیچ‌کدام از این موارد تشخیص داده نشد، گاهی به وضعیتی به نام «کم‌خونی عضلات» برمی‌خوریم. در فعالیت‌های ورزشی طولانی مدت، عضلات ضعیف با عروق خونی ناکافی، زودتر دچار خستگی می‌شوند و درد شدیدی را ایجاد می‌کنند که ممکن است حتی پس از پایان فعالیت ورزشی نیز ادامه یابد. علت اصلی این درد، ضعف در خون‌رسانی به عضلات است. این ضعف در خون‌رسانی می‌تواند علل متعددی داشته باشد که نیاز به معاینه دقیق و انجام آزمایشات تشخیصی دارد.

ساده‌ترین راهکار قابل امتحان، گرم کردن صحیح و اصولی عضلات قبل از ورزش است. گرم کردن اصولی (حداقل 15 تا 20 دقیقه قبل از شروع فعالیت ورزشی) باعث افزایش خون‌رسانی به عضلات می‌شود و احتمال بروز این مشکل را کاهش می‌دهد

مدتی است که دچار عارضه دست تنیس‌بازان شده‌ام. می‌خواستم از شما خواهش کنم که اقداماتی که می‌توانند در کاهش درد به من کمک کنند را توضیح دهید و همچنین روش‌های درمانی مناسب برای این عارضه چیست؟

آرنج تنیس‌بازان، یا همان التهاب برجستگی قسمت خارجی آرنج، یک بیماری نسبتا شایع به ویژه در افراد جوان است. این بیماری معمولاً به دلیل استفاده مکرر از عضلات و تاندون‌های اطراف آرنج ایجاد می‌شود و در افراد فعال که از دستهای خود استفاده زیادی میکنند و اجسام سنگین زیاد بلند میکنند یا کسانی که ورزش‌هایی مانند تنیس یا فعالیت‌های مشابه انجام می‌دهند، بیشتر دیده می‌شود.

روش‌های درمانی آرنج تنیس‌بازان:
درمان این بیماری بستگی به مدت زمان علائم، شدت درد، وضعیت سلامت عمومی بیمار و عوامل زمینه‌ای مختلف دارد. روش‌های درمانی مختلفی برای این مشکل وجود دارد که به ترتیب از ساده‌ترین تا پیچیده‌ترین به شرح زیر هستند:

درمان غیر دارویی:
ساده‌ترین و ابتدایی‌ترین روش درمانی، استفاده از روش‌های غیر دارویی است. در صورتی که شدت علائم کم باشد یا بیماری در مراحل اولیه خود باشد، این روش می‌تواند مؤثر واقع شود. یکی از راهکارهای مهم در این مرحله، گرم نگه داشتن آرنج و عضلات ساعد است، به‌ویژه در مواردی که التهاب به تازگی ایجاد شده است. رعایت موارد زیر می‌تواند در تسکین درد و کاهش التهاب موثر باشد:

پرهیز از انجام فعالیت‌هایی که شامل چرخاندن یا فشار به دست می‌شود، مانند چلاندن لباس، باز کردن در بطری‌ها یا انجام کارهای آچارکشی. این نوع حرکت‌ها باعث تشدید التهاب می‌شوند.
همچنین باید از فعالیت‌هایی که نیاز به بلند کردن اجسام سنگین یا انجام حرکات با دست رو به بالا دارند، خودداری شود.
درمان دارویی موضعی:
مرحله‌ی بعدی، استفاده از داروهای موضعی ضد التهاب است. این داروها به صورت کرم یا پمادهای ضد التهاب در ناحیه ملتهب استفاده می‌شوند. این داروها می‌توانند به کاهش التهاب و تسکین درد کمک کنند. استفاده از این پمادها به‌طور معمول روزانه ۴ تا ۵ نوبت همراه با گرم نگه داشتن ناحیه آسیب دیده توصیه می‌شود.

درمان دارویی خوراکی:
در صورتی که روش‌های قبلی تأثیرگذار نباشند، می‌توان از داروهای ضد التهاب خوراکی استفاده کرد. این داروها می‌توانند شامل داروهای شیمیایی ضد التهاب (مانند ایبوپروفن و ناپروکسن) یا داروهای با منشا اصولی گیاهی تحت نظر پزشک باشند. این درمان معمولاً زمانی توصیه می‌شود که التهاب به شدت ادامه داشته باشد و نیاز به تسکین درد در سطح عمومی بدن وجود داشته باشد.

تزریق‌های موضعی:
اگر بیمار به درمان‌های غیر دارویی و دارویی پاسخ ندهد و علائم التهاب طولانی‌تر شود (بیش از یک یا دو ماه)، مرحله بعدی تزریق داروهای استروئیدی به ناحیه آسیب‌دیده است. استروئیدها در کاهش التهاب بسیار مؤثر هستند. علاوه بر استروئیدها، در موارد جدیدتر از ترکیب‌هایی مانند پی‌آر‌پی (PRP) یا پلاسمای غنی از پلاکت نیز برای تزریق استفاده می‌شود. این درمان می‌تواند به بهبود بافت‌های آسیب‌دیده کمک کند و فرآیند ترمیم را تسریع نماید.

جراحی:
در نهایت، اگر درمان‌های غیر جراحی مانند داروهای موضعی و خوراکی و تزریقات مؤثر نباشند، جراحی به‌عنوان گزینه نهایی در نظر گرفته می‌شود. جراحی معمولاً زمانی توصیه می‌شود که بیماری به مدت طولانی مدت ادامه داشته باشد و بیمار چندین بار به تزریقات نیاز پیدا کند یا علائم به شدت عود کنند. این نوع جراحی که درصد کمی از بیماران با آن نیاز پیدا میکنند، معمولاً شامل برداشتن قسمت‌های آسیب‌دیده یا اصلاح تاندون‌ها و ماهیچه‌ها است.

قابل ذکر می باشد
علت اصلی ایجاد این التهاب، کشیدگی یا آسیب به تاندون‌ها و ماهیچه‌های پشت دست و ساعد است که به برجستگی قسمت خارجی آرنج متصل هستند. این کشیدگی‌ها می‌توانند به التهاب و تورم در این ناحیه منجر شوند و در نتیجه درد و ناراحتی ایجاد کنند. در ابتدا، درد بیشتر در قسمت خارجی آرنج احساس می‌شود، اما در موارد شدیدتر، درد ممکن است به سمت پایین‌تر رفته و به مچ دست و حتی انگشتان برسد.

با‌سلام‌ خدمت‌ اقای‌دکتر‌
ایا‌ تزریق‌ ژل‌ به‌ زانو‌ عوارض‌ داره‌ یا نه‌ برای‌ درمان‌ زانو‌ درد‌ چیکار‌ کنیم‌ که‌ بهبود‌ پیدا‌ کنه

درد زانو یکی از شایع‌ترین شکایاتی است که مراجعین به پزشکان مراجعه می‌کنند. علت‌های مختلفی برای درد زانو وجود دارد که از جمله شایع‌ترین آن‌ها تغییرات غضروفی یا شروع آرتروز و ساییدگی مفصل زانو است. این مشکلات، شدت‌های مختلفی دارند و می‌توانند در سنین مختلف دیده شوند. از شدت‌های خفیف که معمولاً در افراد جوان و میانسال مشاهده می‌شود تا شدت‌های شدیدتر که در افراد مسن‌تر و در مراحل پیشرفته‌تر بیماری دیده می‌شود.

به طور کلی، اگر بخواهیم درباره درمان‌هایی که شامل تزریقات مفصلی می‌شود صحبت کنیم، باید بگوییم که تزریقات مفصلی می‌توانند در موارد آرتروز یا ساییدگی مفصل زانو در مراحل کم تا متوسط بسیار مؤثر واقع شوند. این درمان‌ها کمک می‌کنند تا درد بیمار کاهش یابد و کیفیت زندگی بهبود پیدا کند. با این حال، در آرتروزهای پیشرفته و ساییدگی‌های شدید مفصل زانو، تزریقات مفصلی معمولاً تأثیرات چندانی نخواهند داشت، مگر در شرایط خاص که نیاز به تشخیص دقیق و اقدامات ویژه‌ای باشد.

در مورد تزریق ژل باید گفت
یکی از درمان‌های رایج در آرتروز زانو، تزریق ژل به داخل مفصل است. این ژل‌ها معمولاً حاوی مواد روان‌کننده مانند هیالورونات سدیم هستند که به کاهش درد و افزایش حرکت مفصل کمک می‌کنند. اگر پزشک شما معاینه لازم را انجام داده باشد و تشخیص داده شده باشد که تزریق ژل می‌تواند برای شما مفید باشد، معمولاً این روش عارضه خاصی ندارد. مهم‌ترین نکته در این درمان، انجام تزریق در شرایط صحیح و توسط یک فرد متخصص است. تزریق ژل باید به‌دقت و با رعایت اصول بهداشتی انجام شود تا از بروز عوارض احتمالی مانند عفونت، التهاب یا واکنش‌های آلرژیک جلوگیری شود.

بنابراین، در صورتی که این تزریق تحت نظارت دقیق پزشک و در شرایط مناسب انجام شود، معمولاً خطرات جدی ندارد و می‌تواند به بهبود وضعیت بیمار کمک کند.

پدرم به تازگی دچار شکستگی لگن شده است و با توجه به سن ایشان، عمل جراحی برای وی ممکن نیست. لطفاً در مورد مراقبت‌های لازم و روش‌هایی که می‌توانیم برای جلوگیری از آسیب بیشتر انجام دهیم، توضیحاتی ارائه دهید.

با تشکر از شما.

شکستگی‌های لگن، به‌ویژه در سنین بالا، از جمله اتفاقات بسیار ناخوشایند هستند و می‌توانند منجر به بروز عوارض جدی برای بیماران شوند. بنابراین، ما سعی می‌کنیم شکستگی‌های اطراف لگن را در سنین بالا، به شرط آنکه بیمار مشکلات زمینه‌ای جدی نداشته باشد، در اولین فرصت و به‌ویژه در چند روز اولیه تحت جراحی قرار دهیم. هدف از این اقدام، راه‌اندازی سریع بیمار و بازگشت به شرایط قبل از شکستگی است تا بیمار بتواند دوباره راه برود.

در مواردی که امکان جراحی برای بیمار فراهم نباشد، دو خطر عمده تهدید کننده هستند:

۱. زخم بستر: هنگامی که بیمار به دلیل شکستگی لگن قادر به تحرک مناسب نباشد و وابسته به بستر شود، در معرض بروز زخم بستر قرار می‌گیرد. برای کاهش این خطر، می‌توان با انجام مراقبت‌های مناسب پرستاری و استفاده از تشک‌ مواج و انجام جابه‌جایی و تغییر وضعیت بیمار به طور متعدد در روز، و ماساژ و جلوگیری از فشار به محل های آسیب پذیر، تا حد زیادی از بروز این عارضه جلوگیری کرد.

۲. لخته شدن خون در اندام‌های تحتانی: بی‌حرکتی ناشی از شکستگی‌های اطراف لگن می‌تواند خطر لخته شدن خون در پاها و اندام‌های تحتانی را افزایش دهد. برای پیشگیری از این عارضه، می‌توان با تجویز داروهای ضد لخته‌ خون متناسب با شرایط بیمار، و جورابهای مخصوص، از بروز این مشکل جلوگیری کرد.

در نتیجه، توجه به این دو خطر پس از شکستگی لگن و اتخاذ روش‌های پیشگیرانه می‌تواند به بهبود وضعیت بیمار کمک کند.

من به تازگی عمل جراحی داشتم و با درن مرخص شدم مراقبت های لازم از درن چی چیزی می باشه و اگر درن در منزل خارج شد چه اقدامی انجام دهیم؟

با توجه به اینکه درن به محل جراحی شما در لایه‌های زیرین بدن متصل است، بسیار مهم است که اطراف درن و پانسمان آن به طور مرتب تمیز نگه داشته شود. از تماس آب با اطراف درن خودداری کنید و در صورتی که به دلایل خاصی درن خارج شد، حتماً یک پانسمان مناسب روی آن قرار دهید و در اولین فرصت به پزشک معالج خود مراجعه کنید

چگونه درد های بعد از تعویض مفصل ها را کنترل کنیم؟

ما انتظار داریم بعد از تعویض مفصل و پس از گذراندن دوران نقاهت، دردهای بیمار تا حد زیادی کاهش یابد و پس از حدود یک ماه از عمل، به سطح بسیار پایینی برسد. بنابراین، اگر بعد از سه هفته تا یک ماه از عمل هنوز درد زیادی در محل تعویض مفصل دارید، لازم است به پزشک خود مراجعه کرده و بررسی لازم انجام شود.

در مورد دردهای یک ماهه اول بعد از تعویض مفاصل، راهکارهای درمانی متعددی وجود دارد. اولاً، در صورت صلاحدید پزشک، راه‌افتادن در اولین فرصت می‌تواند از التهاب در محل تعویض مفصل جلوگیری کرده و دردهای بعدی را کاهش دهد. همچنین، شروع به موقع فیزیوتراپی و تمرینات بازتوانی پس از عمل نقش به‌سزایی در کنترل این دردها دارد.

علاوه بر این، مصرف داروهای ضد التهاب نیز می‌تواند تأثیر قابل توجهی در تسکین دردها داشته باشد. ما به شدت توصیه می‌کنیم بعد از تعویض مفصل، از بی‌حرکتی کامل و عدم تحرک اندام خودداری کنید، حتی اگر ممکن است به دلیل درد مختصری در حرکت دچار ناراحتی شوید. بر اساس صلاحدید پزشک، در اولین فرصت، راه‌اندازی مفاصل آغاز شود.

چه اقداماتی برای ترمیم شکستگی استخوان ها موثر می باشد و آیا سیگار کشیدن تاثیری دارد؟

جهت ترمیم شکستگی‌ها، عوامل متعددی دخیل هستند که در اینجا به دو دسته اشاره می کنم:

دسته اول: علل مرتبط با خود شکستگی. این عوامل شامل مواردی مانند نوع شکستگی (باز یا بسته)، وجود یا عدم وجود خردشدگی، نزدیکی به مفاصل، و اینکه آیا شکستگی در اندام فوقانی یا تحتانی رخ داده است، می‌باشند.

دسته دوم: علل مرتبط با بیمار. این موارد شامل سن و جنسیت بیمار (زن یا مرد)، داروهایی که مصرف می‌کند، و وجود بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت، پوکی استخوان و بیماری‌های روماتیسمی هستند. همچنین وضعیت مصرف سیگار نیز بسیار تأثیرگذار است.

در خصوص سیگار، باید بگویم که این عامل یکی از مهم‌ترین دلایل جوش نخوردن شکستگی‌هاست. ما تعداد زیادی بیمار داشته‌ایم که به دلیل مصرف سیگار و قلیان، حتی به میزان مصرف کم سیگار در روز، دچار عدم جوش خوردن شکستگی‌ها شده‌اند.

بنابراین، خواهش ما از شما عزیزان این است که اگر شما یا یکی از اطرافیانتان به هر دلیلی دچار شکستگی استخوان شدید، به‌ویژه اگر مصرف سیگار دارید، حتماً در اولین فرصت مصرف سیگار و قلیان را به طور کامل قطع کنید تا روند جوش خوردن شکستگی به بهترین شکل ممکن پیش برود.

من 39 سالمه که به تازگی عمل تعویض مفصل زانو و ران را انجام داده ام میشه راهنمایی کنید چه مراقبت ها و ورزش های مناسب بعد از این عمل می باشد؟

مهم‌ترین اقداماتی که بعد از عمل‌های تعویض مفاصل باید انجام شود، به دو دسته تقسیم می‌شود:

1. بازتوانی بعد از عمل: این مرحله بلافاصله پس از عمل آغاز می‌شود و شامل فیزیوتراپی است. انجام فیزیوتراپی در سریع‌ترین زمان ممکن ضروری است تا خشکی‌ها و محدودیت‌های حرکتی که به دلیل مشکلات قبلی در مفصل ایجاد شده، تا حد امکان برطرف شود.

2. ورزش: پس از انجام فیزیوتراپی، ورزش‌هایی برای تقویت عضلات ضعیف اطراف مفصل عمل شده ضروری است. این ورزش‌ها باید به‌طور صحیح و بدون آسیب رساندن به مفصل تحت عمل، حداقل تا شش ماه بعد از عمل به‌طور مرتب انجام شوند تا مفصل به عملکرد صحیح خود بازگردد.

بچه نوجوانم دچار درد زانو می‌شود. میشه کمی در رابطه با علل احتمالی درد زانو در نوجوانان و همچنین مراقبت از زانو حین ورزش و کار توضیح دهید ؟ به غیر از علل معمول، آیا این درد زانو باید بیشتر بررسی شود یا نه

دردهای زانو در نوجوانان و جوانان از علل مختلفی ناشی می‌شوند. برخی از این علل نیازمند پیگیری و اقدامات جدی تشخیصی و درمانی هستند، اما اغلب دردها، به صورت غیراختصاصی و قابل پیشگیری و درمان هستند.

اگر درد زانو در فعالیت‌های سنگین گهگاه و صرفاً رخ می‌دهد، معمولاً ناشی از ضعف عضلات اطراف زانو و فشار نابجا به مفصل زانو است. در این موارد، تقویت عضلات اطراف زانو و مواد مکمل مفصل و غضروف می‌تواند به از بین رفتن این دردها کمک‌کند.

اما در کل، اگر درد زانو، درد مفاصل و درد استخوانان در نوجوانان و کودکان طولانی مدت شود و آنها را اذیت کند، حتماً نیاز به معاینه و بررسی دارد. این موضوع مهم است، زیرا دردهای طولانی مدت ممکن است نشانه‌ای از مشکل باشد که نیاز به توجه و درمان دارد.

با سلام و احترام خدمت دکتر گرامی،

میخواستم بدانم اگر فردی دچار قطع عضو شود و آن را در یخ نگهداری کند، چه مدت زمان برای انجام پیوند وجود دارد؟ همچنین، اگر عضوی از بدن جدا شود، روش صحیح برای نگهداری تا زمان انجام جراحی و پیوند چیست؟

با تشکر از شما.

در مورد انتقال عضو قطع شده، زمان متوسط استاندارد برای پیوند عضو حدود شش ساعت برآورد شده است، مشروط به رعایت اصول انتقال عضو. در شرایط انتقال عضو قطع شده، اگر سرم شستشو در دسترس باشد، عضو را شستشو می‌دهیم. در غیر این صورت، مطلقاً شستشو داده نمی‌شود. سپس عضو را داخل یک گاز استریل یا پارچه‌ای تمیز قرار داده و آن را داخل یک کیسه یا دستکش که می‌توانیم آن را ببندیم، قرار می‌دهیم. سپس این مجموعه، که شامل کیسه یا دستکش در بسته است، را داخل یک ظرف حاوی یخ قرار می‌دهیم و به مرکز درمانی منتقل می‌کنیم.

لطفاً بفرمایید بهترین ورزش‌ها برای بهبود کف پای صاف چیست؟

با تشکر از شما.

کف پای صاف در بزرگسالان معمولاً دو نوع است: کف پای صاف منعطف و غیرمنعطف. کف پای صاف منعطف می‌تواند با کفی‌ها و فعالیت‌های ورزشی به منظور بهبود کف صاف تا حدی موثر باشد، اما کف پای صاف غیرمنعطف معمولاً با این موارد جوابگو نیست.

با سلام و احترام خدمت جناب دکتر عزیز،
ممنون می‌شوم اگر کمی درباره مراقبت‌های مربوط به تراکشن‌های پوستی و اسکلتی توضیحاتی بفرمایید. همچنین، لطفاً بفرمایید در خانه چه اقداماتی می‌توان انجام داد تا این مراقبت‌ها موثرتر باشند؟

کشش‌ها (ترکشن‌ها) یکی از روش‌های درمانی موقت و گاهی قطعی برای برخی از شکستگی‌ها به شمار می‌روند که به دو نوع تقسیم می‌شوند: کشش پوستی و کشش اسکلتی.

کشش‌های پوستی معمولاً جهت درمان موقت استفاده می‌شوند و بهتر است این نوع کشش‌ها بیشتر از دو تا پنج روز ادامه نداشته باشند، زیرا ممکن است به پوست بیمار فشار وارد کرده و آسیب‌هایی ایجاد کند. در طول این مدت، توصیه می‌شود هر ۲۴ تا ۴۸ ساعت یک‌بار کشش باز شده و برای یک تا دو ساعت آزاد بماند و سپس مجدداً بسته شود.

کشش‌های اسکلتی به‌ویژه برای درمان قطعی برخی شکستگی‌ها در ناحیهٔ لگن مورد استفاده قرار می‌گیرند. بیمار ممکن است پس از درمان با همین کشش مرخص شود و ممکن است لازم باشد که تا یک ماه یا حتی یک ماه و نیم در منزل ادامه یابد.

مراقبت‌های ضروری در این زمینه شامل تمیز نگه‌داشتن اطراف پینی است که در داخل استخوان کارگذاری شده است. پانسمان این ناحیه باید هر دو روز یا حداکثر هر سه روز تعویض گردد و می‌توان از گاز فیتیله‌ای الکلی برای این منظور استفاده کرد. در صورت مشاهده ترشحات چرکی اطراف پین، مشاوره با پزشک معالج ضروری است. همچنین، برای حصول بهترین نتایج از کشش‌های اسکلتی، اطمینان حاصل کنید که وزنه‌ها به‌درستی آویزان شده و پای بیمار به انتهای تخت نچسبیده باشد تا نیروی وزن به‌درستی به پای بیمار منتقل شود.

سلام و عرض ادب،

من خانمی ۳۶ ساله هستم که ورزش تکواندو انجام می‌دادم. از چند ماه پیش با درد در زانوهایم مواجه شده ام و به خاطر ضربه‌ای است که حین ورزش به زانوهایم وارد شده، علاوه بر این، خار پاشنه نیز دارم. قبلا توسط شما ویزیت شده ام و داروهای مولتی‌ویتامین (فست ران و کارتیژن فرت) را به مدت سه دوره برای من تجویز کردید حالا که داره دوره مصرف تموم میشه . می‌خواستم بپرسم اکنون چه اقداماتی باید انجام دهم؟ و چه ورزش هایی مفید هست
همچنین، متوجه شده‌ام که در حین مصرف داروها دردها کمتر می‌شوند، اما بعد از قطع مصرف دوباره دردها بازمی‌گردند.

لطفاً راهنمایی کنید.

در مورد خار پاشنه توضیحات کافی ارائه شده است. به‌خصوص افرادی که در زمینهٔ ورزش‌های رزمی فعالیت دارند، ممکن است دچار درد زانو شوند. این درد معمولاً به دو دلیل اصلی اتفاق می‌افتد. علت اول، آسیب‌های غضروفی به دنبال ضربات مستقیم یا ضعف عضلات است که شایع‌تر می‌باشد. علت دوم، آسیب به عناصر داخلی زانو مانند مینیسک یا رباط‌ها است. تمامی این موارد از طریق معاینه و اقدامات تشخیصی قابل شناسایی هستند. بنابراین، توصیه می‌گردد جهت معاینهٔ مجدد به پزشک معالج مراجعه فرمایید.

سلام و وقت بخیر
۴۴ سالمه و کمی اضافه وزن دارم جدیدا دچار درد زانو می‌شود. میشه کمی راهنمایی کنید چیکار کنم که درد زانوم کمتر بشه ؟ آیا این درد زانو باید بیشتر بررسی شود یا نه

شایع‌ترین علت ایجاد درد زانو در افراد میانسال، به‌ویژه در کسانی که دچار اضافه وزن و ضعف نسبی عضلانی هستند، مرتبط با شروع ساییدگی یا آرتروز زانو می‌باشد. در معاینه، دلایل درد و نیاز به بررسی‌های بیشتر مشخص خواهد شد. به‌طور کلی، اگر درد شما ناشی از آرتروز باشد، کاهش وزن و تقویت عضلات اطراف زانو می‌تواند راهگشا باشد.

باسلام خدمت جناب دکتر عزیز صداهایی که هنگام راه رفتن از زانویم شنیده می‌شود، به چه دلیلی ممکن است باشد؟ آیا می‌توانید در این زمینه من را راهنمایی کنید؟

صداهایی که در مفاصل بدن، به‌ویژه در زانوها، شنیده می‌شود، می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد. به طور کلی، اگر این صداها در افراد جوان و بدون درد باشند، معمولاً نشان‌دهنده مشکل خاصی نیستند و نیازی به نگرانی وجود ندارد. این صداها بیشتر به علت حرکت طبیعی عضلات و مفاصل ایجاد می‌شوند و هیچ تهدیدی برای سلامت فرد ندارند.

اما در صورتی که این صداها با درد همراه باشند، بخصوص در افراد مسن، ممکن است نشان‌دهنده وجود مشکلی مانند آرتروز یا ساییدگی مفاصل باشد که نیازمند بررسی‌های دقیق‌تری است. در افراد جوان و نوجوان هم این صداها ممکن است شنیده شوند، ولی همانطور که ذکر شد، اگر این صداها بدون درد باشند، معمولاً به دلیل حرکت طبیعی عضلات اطراف مفاصل است و هیچ جای نگرانی ندارد.

در مجموع، اگر این صداها در کنار درد، محدودیت حرکتی یا سایر علائم همراه باشند، باید مورد بررسی قرار گیرند تا احتمال بروز مشکلاتی مانند آرتروز یا سایر بیماری‌های مفصلی رد یا تایید شود.

باسلام خسته نباشید خدمت شما.. بنده خانم ۳۵ ساله هستم دیسک کمر دارم با دارو دردم کم شده خداروشکر دکتر گفته نیاز به عمل نیست ولی باید مراقبت کنی چندروز در حین کار گردنم خیلی درد میکنه و بازوهای هم خیلی درد داره وقتی دراز میشیم انگار بز حس هستند سنگینی دارم آیا احتمال داره که دیسک گردن داشته باشم در ضمن من توی آشپز خونه کار میکنم

برای فردی مانند شما که دارای فعالیت شغلی نسبتاً سنگین و سابقه دیسک کمر است، ممکن است در معرض خطر دیسک گردن باشید و به مراقبت‌های خاصی در جابه‌جایی وسایل، به‌ویژه عدم جابه‌جایی وسایل سنگین، نیاز داشته باشید. با این حال، اینکه درد فعلی شما الزاماً ناشی از دیسک گردن است یا نه، کاملاً وابسته به معاینه می‌باشد و صرفاً با این شرح حال کوتاه نمی‌توان قضاوت کرد.

به عنوان یک قاعده کلی، دردی که شما در چند روز اخیر احساس کرده‌اید و احتمالاً تیر می‌کشد، الزاماً به معنای دیسک گردن نیست. شاید نیاز باشد استراحت کرده و با رعایت برخی نکات، از پیشرفت این درد جلوگیری نمایید. گاهی فشار وارد کردن به عضلات گردن می‌تواند منجر به فشار بر دیسک‌های گردنی شود؛ اما الزاماً وجود دیسک بیرون زده گردن وجود ندارد.

با سلام و احترام خدمت جناب دکتر عزیز،

می‌خواستم بپرسم که جراحت و آسیب به تاندون تا چه زمانی می‌تواند انجام عمل جراحی را به تعویق بیاندازد و آیا این تأخیر خطراتی در پی دارد؟

با تشکر از شما.

آسیب‌های تاندونی که به دنبال جراحت‌ها ایجاد می‌شوند، بهتر است در همان روزهای ابتدایی تحت درمان جراحی قرار گیرند. تأخیر در درمان این تاندون‌های آسیب‌دیده می‌تواند منجر به کوتاه شدن تاندون و نیاز به جراحی‌های پیچیده‌تر و پیشرفته‌تر شود. زمان استاندارد برای ترمیم تاندون‌ها بسته به ناحیه آسیب‌دیده در بدن متفاوت است، اما به‌طور کلی توصیه می‌شود که ترمیم این تاندون‌ها در مدت هفت تا ده روز اول انجام گیرد. این اقدام به بهبود سریع‌تر و مؤثرتر آسیب کمک می‌کند و از عوارض طولانی‌مدت جلوگیری می‌کند.